Jandarma Genel Komutanlığı Sosyal Sorumluluk Kampanyalarının Birleşmiş Milletler Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri Açısından İncelenmesi
DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.21750327Anahtar Kelimeler:
Jandarma Genel Komutanlığı, Kurumsal Sosyal Sorumluluk, BM Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları, Toplum, İletişim, Halkla İlişkilerÖzet
Bu çalışmada, Cumhuriyet’in ilanını müteakip Jandarma Teşkilatı’nın kurumsal evrim süreci içerisinde kurumsal sosyal sorumluluk (KSS) olgusuna yönelik yönelim düzeyi, bu kavramın kurumsal düzeyde içselleştirilme durumu ve yürütülen uygulamaların niteliksel kapsamı analiz edilmektedir. Çalışma, Jandarma Genel Komutanlığı’nın KSS kavramını stratejik bir yönetim bileşeni olarak ne ölçüde benimsediğini, bu doğrultuda geliştirilen faaliyetlerin kurumsal planlama süreçleriyle bütünleşme düzeyini ve uygulamaların süreklilik niteliğini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Ayrıca gerçekleştirilen sosyal sorumluluk faaliyetlerinin Birleşmiş Milletler Sürdürülebilir Kalkınma Hedefleri (SKH) ile uyumluluğu incelenerek, faaliyetlerin hangi hedef alanlarında yoğunlaştığı ve bu hedeflere sağlanan katkının niteliği ortaya konulmaktadır. Bu çerçevede kurumun güvenlik fonksiyonunun ötesinde toplumsal değer üretme kapasitesi, paydaş yönetimi yaklaşımı ve kurumsal meşruiyet üretimindeki rolü ele alınmaktadır. Elde edilen bulgular, kamu güvenlik kurumlarında KSS farkındalığının kurumsallaşma sürecinde olduğunu, ancak stratejik entegrasyon ve ölçülebilirlik düzeyinin dönemsel değişkenlikler gösterebildiğini ortaya koymaktadır. Çalışma, güvenlik kurumlarında KSS uygulamalarının kurumsal imaj inşası, toplumsal güvenin tesis edilmesi ve sürdürülebilir kalkınma politikalarıyla ilişkisini teorik ve ampirik düzlemde tartışmaktadır. Bununla birlikte bulgular, politika yapıcılar açısından kurumsal geliştirme süreçlerine katkı sunabilecek niteliktedir.
İndirmeler
Referanslar
Aldag, R. J., & Stearns, T. M. (1991). Management (2nd ed.). South-Western Publishing Co.
Bailey, K. D. (1994). Methods of social research (4th ed.). The Free Press.
Balcı, A. (2016). Sosyal bilimlerde araştırma: Yöntem, teknik ve ilkeler. Pegem Akademi.
Baş, T., & Akturan, U. (2017). Nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayıncılık.
Bogdan, R. C., & Biklen, S. K. (2007). Qualitative research for education: An introduction to theories and methods (5th ed.). Pearson.
Bowen, G. A. (2009). Document analysis as a qualitative research method. Qualitative Research Journal, 9(2), 27–40. https://doi.org/10.3316/QRJ0902027
Bryman, A. (2012). Social research methods (4th ed.). Oxford University Press.
Carroll, A. B. (1991). The pyramid of corporate social responsibility: Toward the moral management of organizational stakeholders. Business Horizons, 34(4), 39–48.
Chandler, G. (2004). UK: The evolution of business and human rights debate. In R. Sullivan (Ed.), Business and human rights. Greenleaf Publishing.
Ekiz, D. (2015). Bilimsel araştırma yöntemleri. Anı Yayıncılık.
Forster, N. (1994). The analysis of company documentation. In C. Cassell & G. Symon (Eds.), Qualitative methods in organizational research: A practical guide (pp. 147–166). SAGE Publications.
Freeman, R. E. (1984). Strategic management: A stakeholder approach. Pitman.
Grunig, J. E., & Hunt, T. (1984). Managing public relations. Holt, Rinehart and Winston.
Karasar, N. (2005). Bilimsel araştırma yöntemi. Nobel Yayın Dağıtım.
Kılıçkaya, N. (1992). Halkla ve yönetimle ilişkiler. Ergin Yayınları.
Merriam, S. B. (2009). Qualitative research: A guide to design and implementation (2nd ed.). Jossey-Bass.
O’Leary, Z. (2017). The essential guide to doing your research project (3rd ed.). SAGE Publications.
Organisation for Economic Co-operation and Development. (2021). Government at a glance 2021. OECD Publishing. https://doi.org/10.1787/1c258f55-en
Özüpek, M. N. (2005). Kurum imajı ve sosyal sorumluluk (1. baskı). Tablet Kitabevi.
Rao-Nicholson, R., Thein, H. H., & Zhong, Y. (2024). A thematic analysis of the links between multinational enterprises’ corporate social responsibility and the Sustainable Development Goals in Myanmar. Journal of International Business Policy, 7, 203–223. https://doi.org/10.1057/s42214-023-00183-y
Rosati, F., & Faria, L. G. D. (2019). Addressing the SDGs in sustainability reports: The relationship with institutional factors. Journal of Cleaner Production, 215, 1312–1326. https://doi.org/10.1016/j.jclepro.2018.12.107
Seyidoğlu, H. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri. Güzem Can Yayınları.
T.C. İçişleri Bakanlığı Jandarma Genel Komutanlığı. (t.y.). Haberler. https://www.jandarma.gov.tr/haberler
Tiltay, M. A., Öz, M., & Tepe, M. E. (2021). Sürdürülebilir kalkınma amaçları bağlamında kurumsal sosyal sorumluluk uygulamaları: Türkiye’de mevcut durum ve eğilimler. Optimum Ekonomi ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 8(2), 351–372. https://doi.org/10.17541/optimum.897786
United Nations. (2015). Transforming our world: The 2030 Agenda for Sustainable Development. https://sdgs.un.org/2030agenda
United Nations Development Programme. (2023). Human development report 2023. United Nations Development Programme.
Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (9. baskı). Seçkin Yayıncılık.
Yılmaz, A. (2022). Kamu kurumlarında sosyal sorumluluk uygulamalarının toplumsal farkındalık üzerindeki etkisi. Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 13(2), 45–62.
İndir
Yayınlanmış
Nasıl Atıf Yapılır
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2026 Premium e-Journal of Social Sciences (PEJOSS)
Bu çalışma Creative Commons Attribution 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
