Energy Relations Between Türkiye-Azerbaijan within the Framework of Neorealism Theory
Özet Görüntüleme: 33
/ 
PDF İndirme: 20
DOI:
https://doi.org/10.5281/zenodo.18819992Anahtar Kelimeler:
Energy Security, Türkiye, Azerbaijan, NeorealismÖzet
Türkiye prioritizes the South Caucasus in its foreign policy to meet its rising energy demand, strengthen its energy security, and realize its long-term strategy of becoming an energy corridor. In this context, relations with Azerbaijan, in particular, play a critical role. Analyzing the energy relationship between the two countries constitutes the main objective of this article. This study examines the importance of the ties established between Azerbaijan and Türkiye, utilizing content analysis to better understand the dynamics in this context. Furthermore, it aims to analyze the energy relationship between Türkiye and Azerbaijan from a neorealist perspective. Within the scope of the research, energy cooperation between the two countries is analyzed in light of key concepts such as national interests, balance of power, security, the structure of the system, regional and global power balances, efforts to balance energy supply and demand, potential conflict scenarios, and elements of competition. At this point, it is concluded that neorealist theory, which acknowledges the anarchic nature of the international system and emphasizes the importance of both increasing power and ensuring security for states, offers a suitable perspective on the subject. Thus, it is believed that examining the energy relationship between Türkiye and Azerbaijan within a theoretical framework will provide an additional contribution to the discipline.
İndirmeler
Referanslar
Ağır, B. S. (2011). Küreselleşme, Kimlik ve Değişen Güvenlik Anlayışı. Güvenlik Stratejileri Dergisi, 11 (22), 97-131.
Akgül, P. (2019). The Russian-Turkish Relationship within the Context of the Black Sea Region: A Case Study of Energy [Unpublished doctoral dissertation]. Sussex University.
Akyener, O., & Apaydın M. (2016). Comments On The Role Of Turkey As An Energy Center. Energy Policy Turkey, (1), 32-41.
Altundeğer, N. (2015). A Dream Becoming True: Turkey Becoming an Energy Hub. The 2015 WEI International Academic Conference Proceedings, Pragua, 72-81.
Aras, B. (2014). Turkish-Azerbaijani Energy Relations. Global Turkey in Europe. Policy Brief No.15.
Aydıntaşbaş, A., & Girogasyon, R. (2022, March 15). Acts of normality: The potential for Turkey-Armenia rapprochement. European Council on Foreıgn Relations. https://ecfr.eu/publication/acts-of-normality-the-potential-for-turkeOy-armenia rapprochement/.
Balcı, A. (2014). Realizm. Şaban Kardaş, Ali Balcı (Eds.), Uluslararası İlişkilere Giriş içinde (ss.119-143). Küre Yayınları.
Baylis, J. (2008). Uluslararası İlişkilerde Güvenlik Kavramı. Uluslararası İlişkiler Dergisi, 5(18): 69-85.
Bayraç, H. (2010). Küresel Enerji Politikaları ve Türkiye: Petrol ve Doğal Gaz Kaynakları Açısından Bir Karşılaştırma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 10(1): 115-142.
Bozdağlıoğlu, Y., & Özen, Ç. (2004). Liberalizmden Neoliberalizme Güç Olgusu ve Sistemik Bağımlılık. Uluslararası İlişkiler, 1(4), 59-79.
EIA. “World Oil Transit Chokepepoints”. Washington: U.S. Energy İnformation Administration, 2017.
Ekşi, M. (2009, Haziran 25). Türkiye Azerbaycan İlişkileri Çalıştayı Raporu. http://www.setav.org/document/ SETA_Azerbaycan_Calistayi_Raporu_26_Haziran_2009.pdf.
Elving, A. (2014). Achieving Energy Security in the EU: National Self-Interest vs. Multilateral Cooperation [Master dissertation]. Swedish National Defence College.
Erdoğan, N. (2017). TANAP Projesinin Türkiye ve Azerbaycan Enerji Politikalarındaki Yeri ve Önemi. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 10(3), 10-26.
Esen Ö. (2016). Security of the Energy Supply in Turkey: Prospects, Challenges and Opportunities. International Journal of Energy Economics and Policy, 6(2), 281-289.
Glaser, C. L. (2010). Realism. A. Collins (Ed.), In Contemporary Security Studies (pp.1-9). Oxford University Press.
Götz, E. (2016). Neorealism and Russia’s Ukraine Policy 1991-present.
Contemporary Politics, 22(3), 301-323. https://doi.org/10.1080/13569775.2016.1201312.
Güneş, E. (2012). Günümüz Uluslararası Siyasal Sistemin Yapısı ve Güç Dağılımı, Akdeniz Üniversitesi İİBF Dergisi, 2(23), 78-101.
Güneş, M., & Arslan, T. (2018). Enerji Bağımlılığında Avrupa Birliği, Rusya, Türkiye Üçgeni ve Doğu Akdeniz Alanı. Uluslararası Beşerî Bilimler ve Eğitim Dergisi, 4(7): 32-60.
Harunoğulları, M. (2020). Enerji Dağıtım Merkezi Perspektifinden Türkiye’nin Enerji Jeopolitiği. Mukaddime, 11(1), 177-211.
İren, A. A. and Atlığ M. (2022). Neo-realist Perspektiften Doğu Akdeniz ve Enerji Güvenliği. Gümüşhane Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 13(1), 325- 342.
Jaybhay, R. (2020, April 13). A neo-realist theoretical perspective in energy security. The Kootneetı. https://thekootneeti.in/2020/04/13/neo-realist-perspective-energy-security/.
Kakışım, C. (2019). Karşılıklı Bağımlılık Kapsamında Türkiye-Rusya Enerji İlişkilerinin Analizi. Uluslararası Siyaset Bilimi ve Kentsel Araştırmalar Dergisi, 7(1), 67-89.
Karagöl, E. T., & Özdemir, B. Z. (2017). Türkiye’nin Enerji Ticaret Merkezi Olmasında Doğu Akdeniz’in Rolü. Ankara: Siyaset, Ekonomi ve Toplum Araştırmaları Vakfı.
Kardas, Ş. (2011). Turkish–Azerbaijani Energy Cooperation and Nabucco: Testing the Limits of the New Turkish Foreign Policy Rhetoric. Turkish Studies, 12(1), 55–77.
Kardaş, Ş. (2014). The Turkey-Azerbaijan Energy Partnership in the Context of the Southern Corridor, IAI Working Papers. 14(4), 1-12.
Kardaş Ş., & Macit F. (2015). Turkey-Azerbaıjan Relatıons: The Economic Dımensıon Journal of Caspian Affairs, 1(1), 23 – 46.
Kökyay, F. (2020). Neorealizm Kuramı ve Türkiye’nin Doğu Akdeniz Enerji Politikası. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 9(3), 2504-2528.
Mearsheimer J.J. (2013) Structural Realism. T. Dunne, M. Kurki, S. Smith (Eds.), In International Relations Theories Discipline and Diversity (3th edition) (pp. 76-88). Oxford University Press.
Memmedli, M., & Pınar, L. (2017). Uluslararası Enerji Projeleri ve Türkiye-Azerbaycan İş birliği. H. Kara vd. (Ed.), II. Uluslararası Sosyal Bilimler Araştırmaları Kongresi Bildiriler Kitabı içinde (ss.234-239). Ankara: Anadolu Kültürel Araştırmalar Dergisi (ANKAD) Yayınları.
Merdan, A. S. (2021). Avrasya Jeopolitiğinde Türkiye’nin Enerji Politikaları: TANAP ve Türk Akımı. Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 17(2), 457-473.
Mitorova, T. (2014). The Geopolitics of Russian Natural Gas. Rice University’s Baker Institute Center of Energy Studies.
Nagiyev, Y. (2021). Güç Dengesi Bağlamında Rusya’nın Azerbaycan-Ermenistan Çatışmasındaki Rolü. Uluslararası Eşitlik Politikaları Dergisi, 1(1), 78-96.
Özbay, F. (2011). Soğuk Savaş Sonrası Türkiye – Rusya İlişkileri:1992 – 2010. Bilge Strateji, 2(4), 35-77.
Özdoğan, M. (2019). Realizm ve Neorelizm Bağlamında Soğuk Savaş Sonrası Güvenlik Anlayışının Değerlendirilmesi. Güvenlik Bilimleri Dergisi, 8(1), 1-24.
Progonati, E., & Gashamlı, F. (2021). Energy Geopolitics of Relations between Turkey and Azerbaijan. Journal of Current Researches on Business and Economics, 11 (1), 73-92.
Sandıklı, A.& Emeklier B. (2012). Güvenlik Yaklaşımlarında Değişim ve Dönüşüm. A. Sandıklı (Ed.), Teoriler Işığında Güvenlik, Savaş, Barış ve Çatışma Çözümleri içinde (ss.3-71). Bilgesam Yayınları.
Schweller, Randall L. (2016, May 9). The Balance of Power in World Politics. https://oxfordre.com/politics/view/10.1093/acrefore/9780190228637.001.0001/acrefore-9,780190228637-e119?print=pdf.
Shahbazov, F. (2021). Shusha Declaration Cements Azerbaijani-Turkish Alliance. Eurasia Daily Monitor, 18(100), https://jamestown.org/shusha-declaration-cements-azerbaijani-turkish-alliance/.
Süleymanov, E., & Hasanov F. (2013, Haziran 23). Azerbaycan’ın Türkiye’nin Enerji Sektörüne Yatırımlarının Azerbaycan–Türkiye Ekonomik İlişkilerindeki Rolü. Çankırı Karatekin Üniversitesi Uluslararası Avrasya Strateji Dergisi, 2(2), 73-100.
Şöhret, M. (2012). Realizm Çerçevesinde Avrupa Birliği’nin Bütünleşmesi. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi 1(4), 288-330.
T.C. Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (2024a). Doğal gaz Piyasası 2023 Yılı Sektör Raporu. Ankara: Strateji Geliştirme Dairesi Başkanlığı.
T.C. Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu (2024b). Petrol Piyasası 2023 Yılı Sektör Raporu. Ankara: Strateji Geliştirme Dairesi Başkanlığı.
T.C Ticaret Bakanlığı (2022). Azerbaycan Ülke Raporu. DAİB. https://daib.org.tr/Medya/Docs/14-44-2022-DA%C4%B0B%20-%20%C3%9Clke%20Raporu%20Azerbaycan.pdf.
Turan, A. P. (2010). Hazar Havzası’nda Enerji Diplomasisi. Bilge Strateji, 2(2), 43-72.
Ulusaler, K. (2012). Küresel Enerji Politikaları ve Türkiye. TMMOB 8. Enerji Sempozyumu Bildiriler Kitabı içinde (49-74). EMO Yayın No: SK/2012/9.
Yalvaç, F. (1996). Uluslararası İlişkiler Kuramında Yapısalcı Yaklaşımlar. Atilla Eralp (Der.). Devlet ve Ötesi, Uluslararası İlişkilerde Temel Kavramlar içinde. İletişim Yayınları.
Yılmaz, D. (2021). Türkiye’nin Enerji Politikası ve Altyapısı Bağlamında Enerji Hub Potansiyeli. Ulusam Türkiye Politik Çalışmalar Dergisi, 1(1), 33-48.
Yüce, M. (2022). Karabağ Zaferinden Sonra Azerbaycan Dış Politikasının Öncelikleri. Türk Dünyası Akademik Bakış, 2(3), 100-141.
İndir
Yayınlanmış
Nasıl Atıf Yapılır
Sayı
Bölüm
Lisans
Telif Hakkı (c) 2026 Premium e-Journal of Social Sciences (PEJOSS)
Bu çalışma Creative Commons Attribution 4.0 International License ile lisanslanmıştır.
