Çalışma Koşulları Bağlamında Sürdürülebilirliğin Sosyal Yönü: Türkiye İncelemesi


Özet Görüntüleme: 67 / PDF İndirme: 44

Yazarlar

DOI:

https://doi.org/10.5281/zenodo.20006564

Anahtar Kelimeler:

Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları, Sosyal Politika, Uyum, Çalışma Koşulları

Özet

Bu çalışma, sürdürülebilir kalkınma standartlarının, yerel iş ve sosyal güvenlik mevzuatı üzerindeki uyum düzeyini inceleyerek, sosyal politika yönünden alınması gereken aksiyonları belirlemeyi hedeflemektedir. Araştırmanın odağını, sürdürülebilirlik hedeflerini ile Türk iş ve sosyal güvenlik mevzuatının (4857, 5510, 6331 ve 6356 sayılı Kanunlar) karşılaştırmalı analizi oluşturmaktadır. Metodolojik olarak, çeşitlik kriterler ile ulusal normlar arasında "Karşılaştırmalı Eşleştirme" (Mapping) ve "Boşluk Analizi" (Gap Analysis) yöntemleri kullanılarak nitel bir değerlendirme yapılmıştır. Yapılan analiz sonucunda; çocuk işçiliğinin önlenmesi, temel çalışma hakları ve iş sağlığı ve güvenliği alanlarında yerel mevzuatın yüksek düzeyde uyum sergilediği görülmüştür. Buna karşın, özellikle tedarik zinciri yönetimi ve çalışan şikâyet mekanizmaları gibi alanlarda Türk mevzuatının yönetim sistemi odaklı beklentilerinin gerisinde kaldığı ve "düşük" veya "orta" düzeyde uyum gösterdiği tespit edilmiştir. Çalışma, uluslararası finansal standartların yerel işgücü piyasalarındaki kurumsal uyumu (compliance) tetikleyici rolünü vurgulayarak, bu standartların Birleşmiş Milletler Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları (SDG 8 ve 10) ile olan stratejik bağını ortaya koymaktadır.

İndirmeler

İndirme verileri henüz mevcut değil.

Referanslar

Arici, C., Ronda-Pérez, E., Tamhid, T., Absekava, K., & Porru, S. (2019). Occupational health and safety of immigrant workers in Italy and Spain: A scoping review. International Journal of Environmental Research and Public Health, 16(22), 4416. https://doi.org/10.3390/ijerph16224416

Asensio, M., & Ferreira, C. (2024). Labor-market reforms in Southern Europe: From protection to flexibility. IntechOpen. https://doi.org/10.5772/intechopen.1004623

Aykaç, H. B. (2015). Alt işveren ilişkisinde asıl iş-yardımcı iş ayrımı. Çalışma ve Toplum, 3(46), 95-122.

Bal, A. (2019). Kölelik, zorla çalıştırma ve benzer uygulamalara ilişkin yasağın uluslararası hukuk ve AİHM içtihatları çerçevesinde gelişimi. Yıldırım Beyazıt Hukuk Dergisi, (2), 55-112. https://doi.org/ 10.33432/ybuhukuk.553022

Barroso, M. (2017). Crisis y trabajo. Un análisis de las políticas laborales de emergencia en Portugal, España y Grecia [Crisis and work: An analysis of emergency labour market policies in Portugal, Spain and Greece]. Revista Española de Investigaciones Sociológicas. https://doi.org/10.5477/CIS/ REIS.158.3

Burroni, L., Pavolini, E., & Regini, M. (2022). Mediterranean capitalism revisited. Cornell University Press. https://doi.org/10.1515/9781501761096

Cradden, C. (2015). Labour organizing and private compliance initiatives: Lessons from the International Finance Corporation’s performance standards’ system. International Journal of Labour Research, 7(1-2), 133-152.

Doğan, S. (2020). İş hukukunda işçinin ara dinlenmesi. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, 26(2), 1179-1202. https://doi.org/10.33433/maruhad.806823

Ebert, F. C. (2014). The integration of labour standards concerns into the environmental and social policy of the International Finance Corporation. World Bank Legal Review, 47(2), 229–249. https://doi.org/10.5771/0506-7286-2014-2-229

European Bank for Reconstruction and Development [EBRD]. (2023) Toolkit for EBRD clients EBRD performance requirement 2: Labour and working conditions.

Ersoy, U. (2016). Sendikal hakların kullanılmasının engellenmesi suçu (TCK m.118). Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 20(2), 471-516.

Ferrera, M. (1996). The "Southern" model of welfare in social Europe. Journal of European Social Policy, 6(1), 17-37. https://doi.org/10.1177/095892879600600102

Gökalp, Ö. T. (2012). Türk iş hukukunda çocuk işçi çalıştırma. Ejovoc (Electronic Journal of Vocational Colleges), 2(1), 125-135.

Güneş, B., & Mutlay, F. B. (2011). Yeni Borçlar Kanunu’nun “Genel Hizmet Sözleşmesi”ne ilişkin hükümlerinin İş Kanunu ve 818 Sayılı Kanun’la karşılaştırılarak değerlendirilmesi. Çalışma ve Toplum, 3(30), 231-288.

International Finance Corporation [IFC]. (2012). Performance standards on environmental and social sustainability. World Bank Group.

International Finance Corporation [IFC]. Sustainable development goals. https://www.ifc.org/en/our-impact/sustainable-development-goals

ILO (t.y.). ILOStats. Statistics on working time.

Kandemir, M., & Yardımcıoğlu, D. (2015). İş hukukunda eşitlik ilkesi. Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 19(30-31), 1-44.

Kılkış, D. D. İ. (2013). İş sağlığı ve güvenliği’nde yeni bir dönem: 6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu (İSGK). ISGUC The Journal of Industrial Relations and Human Resources, 15(1), 17-42. https://doi.org/10.4026/1303-2860.2013.0217.x

Kırpık, C. (2025). Türk hukukunda işçinin ifşa ve ihbar hakkı (Whistleblowing). Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, (61), 319-346. https://doi.org/10.54049/taad.1622141

OECD. (2025). Türkiye: Collective bargaining and trade unions. https://www.oecd.org/content/dam/oecd/ en/data/datasets/oecd-aias-ictwss/Türkiye.pdf

Picot, G., & Tassinari, A. (2017). All of one kind? Labour market reforms under austerity in Italy and Spain. Socio-Economic Review, 15(2), 461–482. https://doi.org/10.1093/SER/MWW042

Sezgin, S. (2024). Toplu işçi çıkarma teorisi ve Yargıtay’ın güncel uygulaması. Kırklareli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 2(2), 309-351. https://doi.org/10.62124/kluhfd.1397046

Şen, M. (2014). İnsan hakları bağlamında çalışma hakkı. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, 20(1). https://doi.org/10.33433/maruhad.606923

Sayılı İş Kanunu. (2003). T.C. Resmî Gazete, (25134, 10 Haziran 2003).

Sayılı Türk Borçlar Kanunu. (2011). T.C. Resmî Gazete, (27836, 4 Şubat 2011).

Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu. (2012). T.C. Resmî Gazete, (28339, 30 Haziran 2012).

Sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu. (2012). T.C. Resmî Gazete, (28460, 7 Kasım 2012).

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası. (1982). T.C. Resmî Gazete, (17863, 9 Kasım 1982).

Yıldırım, N., Gultekin, D., Tilkici, D., & Ay, D. (2022). An institutional system proposal for advanced occupational safety and labor standards in the Turkish construction industry. International Journal of Environmental Research and Public Health, 19(22), 15113. https://doi.org/10.3390/ ijerph192215113

Zhang, P., Zhao, L., Vata, O., & Rajagopal, S. (2020). Restructuring seafarers’ welfare under the Maritime Labour Convention: An empirical case study of Greece. Maritime Business Review, 5(4), 373–389. https://doi.org/10.1108/MABR-02-2020-0009

İndir

Yayınlanmış

2026-04-30

Nasıl Atıf Yapılır

Karagöz, E. (2026). Çalışma Koşulları Bağlamında Sürdürülebilirliğin Sosyal Yönü: Türkiye İncelemesi. Premium E-Journal of Social Sciences (PEJOSS), 10(65), 652–660. https://doi.org/10.5281/zenodo.20006564